Of de winter in W-Europa op de langere termijn weer een vuist kan gaan maken is nog zeer onzeker. Ook de weermodellen worstelen met dit probleem. De oorzaak hiervoor heeft te maken met de complexe (gestoorde) weersituatie / drukverdeling op het NH. Sterke (blokkerende) hogedrukgebieden, langgolvige hoogtetroggen en cut-off hoogtelagen zoals op de onderstaande kaart van het NH te zien is maken het tot een lastige opgave.
Daarnaast zien we ook dat in de wat hogere atmosfeer pak hem beet vanaf 150 tot 50 hPa de komende dagen twee koudepolen afsplitsen met kernen boven N-Amerika / Canada en Siberië.
De stratosferisch polair vortex blijft daarentegen voor wat betreft zijn "momentum" intact en zal na een tijdelijke afzwakking dit weekend volgende week weer fors in kracht gaan toenemen met uiteindelijk een een boven gemiddelde zonaal windregime. Een minor of major warming of sudden stratospheric warming (SSW) zit er dan ook niet aan te komen
Deze complexe uitgang situatie in de troposfeer tot in de lagere stratosfeer is geen optimale basis of uitgangspunt voor het langere termijn (reken)werk van de weermodellen. Dit en het uitvloeisel hiervan is één van de belangrijkste redenen waardoor de weermodellen met soms radicaal verschillende oplossingen komen. Vooral de laatste dagen zagen we dit ook mooi terug binnen de operationele model uitvoer tussen het GFS en ECMWF maar ook door het gezwabber binnen hun eigen dagelijks modeloutput en in het bijzonder de operationele uitvoer.
Pakken we drukverdeling voor de komende dagen erbij, spreek de nog enigszins betrouwbare termijn, dan zien we een soort patstelling tussen de voor ons belangrijke sturende drukgebieden. Enerzijds het Atlantische (Azoren) hoog en hogedruk boven O-Europa en W-Rusland. Anderzijds lagedruk boven de N-Atlantische Oceaan een een hoogtetrog van waaruit een apart hoogtelaag richting het Iberische Schiereiland en Algerije afsnoert.
Ofschoon de hogedruk boven onze contreien wat terrein wint wordt er tussen het afgesnoerde hoogtelaag en het hoog boven O-Europa met een ZO hoogtestroming vooral op wat grotere hoogte (zeer) zachte lucht vanuit de Middellandse Zee aangevoerd. Voor winterweer natuurlijk geen goede ontwikkelingen.
Op de wat langere termijn zou er met een meer O of NO component dan wel wat drogere en koudere lucht worden aangevoerd maar ook dan zal het hooguit leiden tot wat lichte (nacht)vorst. Voorlopig blijft het in grote delen van centraal en W-Europa dan ook zacht en een overgang naar belangrijk kouder weer dan wel winterweer is geen thema.
Funest overigens voor evt winterweer zou het wegzakken van het O-Europese hoog zijn maar het ziet er naar uit dat het zijn positie en daarmee de blokkade boven O-Europa zal behouden en onder wat noordelijkere positie zelfs zal kunnen verstevigen.
Terwijl onze aandacht steeds uitgaat naar het oosten en noorden van Europa met die fameuze "Russische beer" (die overigens in de meeste gevallen geen winterweer oplevert) ligt de sleutel daartoe juist ver weg in het westen aan de ander kant van de Atlantische Oceaan. De aandacht gaat daarbij uit naar het zeegebied ten oosten van Labrador / New Foundland, de kraamkamer van "onze" Atlantische depressies.
In de loop van de volgende week zien we vanuit de Canadese koudepool zeer koude arctische luchtmassa's over de zuidelijke straat van Labrador uitstromen. In het bereik van de polaire jetstream ontwikkelt zich tegen het einde van de volgende week een randstoring. De randstoring zal snel uitdiepen (Rapid Cyclogenese / RaCy) en binnen 72 uur de Atlantische Oceaan oversteken
Zondag de 25 januari wordt systeem met kern boven Ierland berekend waarna het vervolgens samensmelt met een volgend Atlantisch laag. De exacte koers van de "snelloper" en uiteindelijk positie van het de depressie gaan dan uitmaken of de kou naar het westen kan uitstromen en ter hoogte van welke breedtegraad.
Deze ontwikkelingen worden telkens weer in meer of mindere mate en varianties door de weermodel berekend. Het wachten is hoe dit precies zal gaan verlopen en daarmee dus op een definitieve doorbraak / forcering van de patstelling vanaf de Atlantische Oceaan met al of niet winterweer tot gevolg. Cruciaal daarbij gaat worden wat de polaire jet voor een koers gaat volgen en daarmee ook de depressies. Hoe zuidelijker hoe groter de kans op winterweer vanaf het 23 januari.
Nog even opgemerkt dat dit zich allemaal ver buiten de nog enigszins betrouwbare horizon afspeelt. Het lijkt dan ook nog allemaal een ver weg van mijn bed gespeculeer met een hoop mitsen en maren. Terugkijkend naar de ontwikkelingen met betrekking tot recente randstoring en stormdepressie Goretti met soortgelijke ontwikkelingen, hadden de weermodellen dit destijds ook al een week of 2 heel goed in de smiezen.
Een andere optie "escape" zou een verbinding (brug) tussen het Azorenhoog en O-Europese hoog kunnen zijn. Dan echter is het de vraag waar de hoogte-as komt te liggen en in hoeverre en dan koude lucht op transport zal worden gezet. Ook dit scenario werd door de weermodellen al diverse keren weergegeven.
De komende dagen zullen binnen de diverse weermodellen nog diverse variaties hierop de revue passeren en de afloop zal voorlopig nog ongewis blijven. Hoe dan ook interessante ontwikkelingen en zeker iets om de komende dagen goed in de gaten te houden.
Tot slotte nog een tip; laat je niet gek maken door de diverse soms extreme operationele modeluitdraai die meerdere keren per dag verschijnt. Kijk naar het totale plaatje. Goede leidraad voor de meest waarschijnlijke trend bieden de ensemble oplossingen met als vuistregel het gemiddelde (mean) ervan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten